Zondag 30 april 1972

 We beginnen langzaam aan de deining te wennen en zijn niet meer verplicht de dag liggend in de kooi door te brengen. Zoals gisteren, om het eten binnen te houden. We hebben zelfs bijna de hele morgen op het achterdek doorgebracht in de volle zon. Het was wel een beetje winderig.

Op zee, nog steeds in het Kanaal, bleek het een drukte van belang. Op zeker moment telden we 14 schepen, die we tegelijk konden waarnemen. Onze buurman van hut 4 kreeg het toch nog even te kwaad met zijn maag, ook al zat hij met zijn neus in de frisse lucht. Enkele ogenblikken nadat hij zich naar binnen had gerept om op bed de zaak beter onder controle te kunnen houden, zagen we aan bakboord een streepje land. Navraag die avond bij de kapitein leerde dat dat het eiland Quessant was geweest, dat voor de Franse kust de ingang van de Golf van Biskaje markeert. Het zou het laatste stukje land zijn dat we zouden zien voor onze aankomst bij Suriname.

De avond brachten we al Monopoly spelend door: De hofmeester, Marga, Greet van de buren, en mijn persoontje. Marga viel als laatste af. Om de hofmeester te laten winnen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

28 april 1972

Afbeelding
 Tenslotte zijn we toch het zeegat uit! De maanden van voorbereiding en weken van afscheid nemen is, wat zo lang onwerkelijk scheen toch langzaam begonnen werkelijkheid te worden. Vanmorgen zaten we nog aan onze eigen eettafel. Nou ja, eigen. In ieder geval waren we in de anderhalve maand dat we nu getrouwd zijn, gewend geraakt om aan die tafel, in het huis van Peter, de broer van Marga, en zijn vrouw Dorothé, te ontbijten. Maar deze avond zitten we met zilveren scheepsbestek aan de zalm, een uitstekende groentesoep en carbonade, terwijl het schip ons door het Noordzeekanaal voert. Marga's vader, mijn schoonpa dus, deed ons uitgeleide vanaf de kade in Amsterdam. Mijn vader had al eerder afscheid genomen. Hij had een half uurtje extra lang zijn banden met het Philipsconcern weten te verbreken om ons in Eindhoven op de trein te kunnen zetten. Om twee uur 's middags, we hadden nog niet eens gegeten, betraden we al het schip met de hoopgevende naam "de Marathon", die ons ...
Meer lezen

29 april 1972 Marga jarig

 29 april Marga jarig! Het duurde enige tijd vanmorgen, voor het tot me doordrong. Door het voortdurend geschommel van de boot, was dit belangrijke feit in mijn hersens naar de achtergrond gedrongen. Het was ook niet wat je noemt een stralende verjaardag. De lucht was loodgrijs en behoorlijk onstuimig. Dat had volgens de kapitein alles te maken met de zuidwesten wind, die recht het Kanaal in blies, terwijl de getijstroom juist de andere kant in stond. Het eerste lichtpuntje van die dag was het radiotelegram dat de hofmeester aan Marga kwam overhandigde en waarin Marga door de familie van der Sommen werd gefeliciteerd met haar verjaardag. Behalve bij de maaltijden, die we zittend in de eetzaal verorberden, brachten we de dag liggend in onze bedden door omdat je op die manier het beste tegen de opkomende zeeziekte kon vechten. 's Morgens kwart over elven werd een proefalarm gegeven: zeven korte stoten gevolgd door een lange stoot afgegeven op de scheepshoorn. Zoals ons tevoren door A...
Meer lezen

Maandag 1 mei 1972

 Behalve dat het schip wat harder schommelt dan eerder, is er weinig nieuws te vertellen. Het weer houdt zich, voor de Golf van Biskaje, uitstekend. Onze buurman, die zich door zijn vrouw "Hans" laat noemen, hij zal zowat net zo oud zijn als ik, maar al behoorlijk te kalen, heeft op zijn draagbare radio een goede ontvangst van allerlei Spaanse zenders. Door matrozen wordt hard gewerkt aan de constructie van een zwembad. Een houten kist van zo'n anderhalve meter hoog en een oppervlak van een tiental vierkante meters, die opgesteld staat op het achterdek. Die moet over enkele dagen, als we de Azoren gepasseerd zijn in gebruik kunnen worden genomen. 's Avonds wordt door de hofmeester een bandje gedraaid met cabaret. Toon Hermans met zijn "galabal", (welke Marga waarschijnlijk als enige van de Nederlandse samenleving nog nooit had gehoord) en Fons Janssen beheersten tot na tienen de Rookkamer. De verschillende stuurlui met hun dames, de machinisten en zelfs de k...
Meer lezen